Strona startowa
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Biuletyn Informacji Publicznek

Odznaczeni medalem "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów"

 

,,,,,     

Eyvindt Grundt

 

Data przyznania medalu: 25 maja 2006 roku

- e_grundt_po_smierci.jpg

 

 

Obywatel Norwegii, był dziennikarzem i pracownikiem Norweskiego Czerwonego Krzyża. Jego ojciec był jeńcem wojennym w ostrzeszowskim Oflagu XXI C. Badając wojenne losy ojca Pan Eyvind Grundt dotarł w 1982 roku do naszego miasta i rozpoczął współpracę z tutejszym Muzeum Regionalnym im. Władysława Golusa.

Jej wymiernym efektem było utworzenie Norweskiego Towarzystwa Przyjaciół Muzeum w Ostrzeszowie oraz otwarcie w ostrzeszowskim Muzeum w czerwcu 1996 roku stałej ekspozycji: "Oficerowie norwescy w oflagu XXI C". Staraniem Pana Eyvinda Grundta udało się zebrać szereg dokumentów, fotografii i pamiątek związanych z działalnością obozu jenieckiego, a także doposażyć muzeum w sprzęt komputerowy i wystawienniczy.

Dzięki Jego działalności Muzeum Regionalne w Ostrzeszowie stało się jedynym w kraju ośrodkiem, w którym zgromadzono dane o norweskich oficerach więzionych w czasie II wojny światowej na terenach okupowanej Polski. W czerwcu 2006r. przypadła 10. rocznica istnienia norweskiej wystawy w Muzeum Regionalnym im. Władysława Golusa w Ostrzeszowie. Zwieńczeniem dotychczasowej działalności Pana Eyvindta Grundta była wizyta w Ostrzeszowie 30 czerwca 2007 roku Premiera Królestwa Norwegi - Jensa Stoltenberga.

Po długiej chorobie, odszedł do wieczności w dn. 12 sierpnia 2012r. w rodzinnym mieście Dilling, w Norwegii.

 

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

       ,,,,   

 

 

 

 

Władysław Graf

 

Data przyznania medalu: 25 maja 2006 roku

 - zasluz_graf.jpg

 

 

Pan Władysław Graf jest ostrzeszowianinem, którego ogrom zasług w wielu dziedzinach, umiłowanie Ziemi Ostrzeszowskiej, a także ogromna wiedza i zaangażowanie w sprawy społeczności lokalnej budzą uznanie i szacunek.

Swoją młodość Pan Władysław Graf poświęcił walce z hitlerowskim okupantem, działając m. in. w konspiracji harcerskiej oraz Armii Krajowej. Po wojnie z niestrudzoną pasją i zaangażowaniem prowadził działalność społeczną. Zaowocowała ona między innymi opracowaniem około 100 "Zeszytów Ostrzeszowskich'' i 8 książek poświęconych najnowszej historii naszej "Małej Ojczyzny".

Pan Władysław Graf aktywnie działał i działa w wielu organizacjach takich jak choćby Związek Harcerstwa Polskiego, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, Związek Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych oraz wielu innych.

Działalność Pana Władysława Grafa została doceniona wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, a wśród nich - budzącymi najwyższe uznanie Orderami Odrodzenia Polski: Krzyżem Komandorskim (nadanym w 2005 roku), Krzyżem Oficerskim (nadanym w 1995 roku) oraz Krzyżem Kawalerskim (nadanym w 1981 roku).

Wyróżnienie Pana Władysława Grafa medalem "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów" jest wyrazem wdzięczności za Jego wspaniałą działalność, przynoszącą chlubę naszemu miastu, która wpisała się na trwałe w dzieje Ostrzeszowskiej Ziemi. Działalność ta jest bezcennym darem dla obecnych i przyszłych pokoleń, przybliżając im w sposób niezwykle barwny i szczegółowy historię "Małej Ojczyzny" oraz przypominając o najcenniejszych wartościach - takich, jak patriotyzm, szlachetność i wrażliwość na potrzeby innych.

 

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 


,,,,,,

Franciszek Kobusiński

 

Data przyznania medalu: 31 marca 2007 roku

- kobusinski_wstega.jpg

 

 

Pan Franciszek Kobusiński jest mieszkańcem naszego miasta, którego ogrom zasług w wielu dziedzinach, umiłowanie Ziemi Ostrzeszowskiej, a także zaangażowanie w sprawy społeczności lokalnej budzą uznanie i szacunek.

Urodził się w 1913r. w Góreczkach (powiat krotoszyński). Był uczestnikiem wojny obronnej Polski w 1939r., podczas której dostał się do hitlerowskiej niewoli. Jako jeniec niemieckich oflagów uczestniczył w tajnym nauczaniu oraz obozowym życiu kulturalnym. Od 1948r. zamieszkał w naszym mieście. W latach 1950 - 1973 pełnił funkcję dyrektora szkoły, noszącej obecnie nazwę Zespołu Szkół Nr 1 w Ostrzeszowie. W tym czasie doprowadził do rozwoju tej największej w naszym mieście placówki oświatowej. Można śmiało powiedzieć, że był prekursorem szkolnictwa zawodowego w powojennym Ostrzeszowie. Wprowadzał nowe kierunki kształcenia w tym zakresie, szczególnie w branży budowlanej i drzewnej. Ważną w tym rolę pełniła działalność utworzonych przez niego warsztatów szkolnych, w których realizowano praktyczną naukę zawodu. Przez wiele lat był Kierownikiem Ośrodka Doskonalenia Zawodowego i organizatorem kursów kwalifikacyjnych dla młodzieży rzemieślniczej oraz przewodniczącym Zespołu Dyrektorów Zasadniczych Szkół Zawodowych przy Kuratorium Okręgu Szkolnego w Poznaniu.

Oprócz zawodowej pasji Pan Franciszek Kobusiński wyróżnia się aktywnością społeczną i oddaniem sprawom innych ludzi. W latach 1955 - 1975 przewodniczył Społecznej Radzie Kultury przy Powiatowym Domu Kultury w Ostrzeszowie. Pełnił zaszczytną funkcję Przewodniczącego Komitetu Wystawy z okazji obchodów 700 - lecia naszego miasta. Przez kilka lat przewodniczył Społecznej Radzie PSS "Społem", opracowując jej monografię na Jubileusz 50 - lecia. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej i inicjatorem powstania Społecznego Komitetu Budowy i Rozbudowy Obiektów Kulturalnych - jako jego przewodniczący, a później zastępca przewodniczącego. Aktywna praca tego zespołu zaowocowała budową Biblioteki, Domu Kultury, remontem "Baszty Kazimierzowskiej" i budynku Ratusza. Udzielał się w nauczycielskim chórze "Dzwon". To tylko nieliczne przykłady dorobku i osiągnięć Pana Franciszka Kobusińskiego.

Jego działalność została doceniona wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, a wśród nich - budzącymi najwyższe uznanie Orderami Odrodzenia Polski: Krzyżem Kawalerskim (nadanym w 1971 roku) i Krzyżem Oficerskim (nadanym w 1999 roku). Mimo sędziwego wieku i choroby wciąż udziela się społecznie, dzieląc się swymi wspomnieniami m.in. na łamach prasy, czy też w opracowywanej obecnie "Historii szkolnictwa zawodowego na Ziemi Ostrzeszowskiej". 

Wyróżnienie Pana Franciszka Kobusińskiego medalem "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów" jest wyrazem wdzięczności za Jego wspaniałą działalność, przynoszącą chlubę naszemu miastu, która wpisała się na trwałe w dzieje Ostrzeszowskiej Ziemi. Ten pracowity, pełen ciepła i serdeczności człowiek w pełni zasłużył na to zaszczytne wyróżnienie w dowód uznania za swe zaangażowanie dla "Małej Ojczyzny", szczególnie w dziedzinie oświaty oraz kultury. Działalność ta jest bezcennym darem dla obecnych i przyszłych pokoleń, stanowiąc przykład godny do naśladowania.

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

 ,,,,,

Marian Pilot

 

Data przyznania medalu: 28 listopada 2008 roku

 - mpilot1.jpg

 

 

Marian Pilot urodził się w 1936 roku w Siedlikowie na Ziemi Ostrzeszowskiej, jako  najstarszy z trojga dzieci Jana Pilota i jego małżonki Marianny z d. Ślęk. Po skończeniu Szkoły Podstawowej w Siedlikowie w 1949 r. kontynuuje naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrzeszowie, następnie po maturze w 1953 r. studiuje na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Studia kończy w 1956 r. W 1957 r. broni pracę magisterską i przez kilka lat mieszka kątem w Warszawie. Dorywczo, ale bardzo intensywnie, współpracuje z dziesiątkami różnych pism - od zrzeszonych w "Agencji Robotniczej" po "Głos Samorządu GS". Ciągle nie może dostać stałej pracy, bo nie może uzyskać stałego meldunku w stolicy i odwrotnie. W tym okresie zjeździł całe Mazowsze. Praca mimo ogromnego wysiłku i nakładu czasu przynosiła mierne zyski. Po trzech latach takiej harówki zatrudniony zostaje w "Wiadomościach filmowych", organie Centrali Wynajmu Filmów, następnie w redakcji harcerskiego tygodnika "Na przełaj". Talent pisarski, doskonała pamięć, słuch muzyczny, odwaga i wola działania w 1959 roku owocują debiutem prozatorskim na łamach prasy literackiej. W 1962 r. publikuje swoją pierwszą książkę "Panny szczerbate". Jest już wtedy członkiem zespołu redakcyjnego "Tygodnika Kulturalnego". Kolejno w następnych latach M.Pilot wydaje powieści i zbiory opowiadań: "Sen" w 1965 r., "Opowieści świętojańskie" w 1966 r., "Majdan" (1969), "Pantałyk" (1970), "Zakaz wałki" (1974), "Karzeł Pierwszy, Król tutejszy..." 1976), "Jednorożec" (1978), "Wykidajło" (1980), "Ciżba"(1980), "Matecznik" (1988), "Bitnik Gorgolewski" (1989), "Na odchodnym" (2002), "Cierpki.Oboki.Nice" (2003). Wykaz nie obejmuje wszystkich pozycji.

W swej twórczości Marian Pilot nieprzerwanie pełnymi garściami czerpie pomysły z Ziemi Ostrzeszowskiej, np.: w powieści "Jednorożec" znajdujemy na str. 17 i 18 wierny opis stacji kolejowej w Ostrzeszowie, wieży ciśnień, cegielni, a wcześniej krajobrazu Przygodzic, Antonina, Niedźwiedzia, Myj...; w "Karle Pierwszym, królu tutejszym..." gwarę wielkopolską i ostrzeszowską, opis wesela oraz przyśpiewki weselne. Z kolei "Bitnik Gorgolewski" jest powieścią autobiograficzną, a zbiór opowiadań "Matecznik" hołdem złożonym Ziemi Ostrzeszowskiej, jej kulturze i mieszkańcom. W najnowszym tomiku opowiadań "Cierpki.Oboki.Nice" z łatwością znajdujemy wątki siedlikowskie, ostrzeszowskie, mikstackie i inne. Na kartach innych powieści i opowiadań znajdujemy Pisarzowice, Marcinki, Ostrów i inne miejscowości oraz wiele swojsko brzmiących nazwisk: Pastucha, Kulesza, Gorgolewski, Chrapek, Duda...

Znawcy literatury w mig ocenili jakość prozy Mariana Pilota. Powieść "Sen" przynosi mu nagrodę im. Stanisława Piętaka (n.b. autentysty, drukującego w "Okolicy Poetów"). Tom opowiadań "Karzeł Pierwszy, król tutejszy..." nagrodę Ludowej Spółdzielni Wydawniczej, powieść "Jednorożec" pierwszą nagrodę w konkursie literackim zamkniętym LSW i ZLP ogłoszonym z okazji XXX-lecia LSW.

Pasja twórcza i talent M. Pilota znajdują swe ujście w kolejnych wyzwaniach. Pisze scenariusze filmowe, słuchowiska radiowe, zostaje redaktorem kwartalnika "Regiony", członkiem ZLP, Rady Nadzorczej TVP, jest proszony do pracy w jury licznych konkursów literackich m.in. I Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. St. Czernika w Ostrzeszowie w 1987 r, w którym pełni funkcję przewodniczącego jury. Jest członkiem Klubu Warszawskiego TPZO.

Za swoją twórczość w 2002 r. zostaje odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2008 roku Marian Pilot został wyróżniony przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej Tytułem Honorowym "PRZYJACIEL ZIEMI OSTRZESZOWSKIEJ" w uznaniu niekwestionowanych zasług dla kultury polskiej, za nieustającą pieśń o miejscu urodzenia, dzieciństwa i młodości, Jego kulturze materialnej i duchowej, wprowadzenie do literatury mowy, zwyczajów, obyczajów, podań, legend i wierzeń naszego regionu, za pragnienie nieustającego obcowania z Ziemią Ostrzeszowską, szukania i czerpania z niej inspiracji i natchnienia oraz niesłabnącą miłość do swej ojcowizny - "matecznika".

W 2009 r. uhonorowano Go Medalem "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów", nadanym uchwałą Nr XII/167/2008 Rady Miejskiej Ostrzeszów z dnia 28 listopada 2008 r. W 2014 roku na wniosek TPZO Kapituła Nagrody Głównej Wielkopolskiego Towarzystawa Kulturalnego nagrodziła Mariana Pilota "Pegazem Wielkopolskim", a Stowarzyszenie Wychowanków, Absolwentów i Przyjaciół Gimnazjum i  Liceum w Ostrzeszowie włączyło go do Galerii Zasłużonych dla Szkoły Wybitnych Absolwentów. 

2 października 2011r. Pan Marian Pilot został uhonorowany prestiżową Nagrodą Literacką NIKE 2011 za powieść „Pióropusz", będącą swoistym, kolejnym powrotem do rodzinnego Siedlikowa. Jest to historia chłopca z biednej, wiejskiej rodziny, który chcąc wyciągnąć ojca ze stalinowskiego więzienia, pisze nieskończoną ilość podań o jego zwolnienie, stała się doskonałą okazją do przedstawienia wnikliwego studium powojennej rzeczywistości.

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

,,,,,,

Mirosław Zaremba

 

Data przyznania medalu: 23 kwietnia 2009 roku

- zaremba_wstega.jpg

 

 

Pan Mirosław Stanisław Zaremba choć urodził się 10.04.1945r. w Ostrowie Wielkopolskim, to poprzez swoje zaangażowanie dla społeczności Ostrzeszowskiej Ziemi zagościł w sercach wielu jej mieszkańców. Jako wybitny ambasador ostrzeszowskiego sportu, szczególnie lekkoatletyki, przez wiele lat był organizatorem największej imprezy sportowej na naszym terenie - Crossów Ostrzeszowskich, a także jest Prezesem Stowarzyszenia Sportowego „Crossy Ostrzeszowskie". Dzięki Jego zaangażowaniu w Ostrzeszowie zorganizowano dwukrotnie  Mistrzostwa Świata w Biegach Przełajowych INAS - FID oraz doprowadzono do zmodernizowania Stadionu im. Janusza Kusocińskiego. Jest osobą zasłużoną dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego, przez 25 lat pełnił funkcję Prezesa LKS „Orkan" w Ostrzeszowie, w latach 1970 - 1980 zainicjował kontakty sportowe z Blankenburgiem, z których skorzystały setki osób.

Pan Mirosław Zaremba aktywnie uczestniczył również w życiu gospodarczym naszej gminy, przez kilkadziesiąt lat kierował czołowymi ostrzeszowskimi firmami (m.in. „Budomasz", „Agromet", „AKME", „Pollena"), pomimo różnych uwarunkowań i czasu transformacji ustrojowej, zarządzał nimi z profesjonalizmem, odnosząc w tym zakresie wiele sukcesów.

Jego działalność została doceniona wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, przede wszystkim Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (nadany w 1999 r.),  honorową odznaką „Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego" (nadaną w 2002 r.) oraz wcześniejszą „Za Zasługi dla Województwa Kaliskiego" (nadaną w 1984 r.). Wyróżnienie Pana Mirosława Zaremby medalem „Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów" jest wyrazem wdzięczności za Jego wieloletnią działalność na Ostrzeszowskiej Ziemi, której poświęcił swe zdrowie i siły, zapisując się w pamięci ostrzeszowian swą życzliwością i serdecznością.

Po długiej, wyniszczającej chorobie zmarł w dniu 17 października 2009 r. w Ostrowie Wielkopolskim.

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

,,,,,,

Stanisław Stawski

 

Data przyznania medalu: 29 czerwca 2010 roku

 

 - zdj_pan_stawski.jpg

 

 

Pan Stanisław Stawski jest komendantem ostrzeszowskiego Hufca Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, emerytowanym nauczycielem I Liceum Ogólnokształcącego w Ostrzeszowie, synem oficera Wojska Polskiego, zamordowanego w Katyniu. Jest twórcą słynnej „Watry" - szczepu harcerskiego wywodzącego się z ostrzeszowskiego liceum, od 1958 r. organizuje obozy harcerskie i przedsięwzięcia w zakresie letniego oraz zimowego wypoczynku dzieci i młodzieży, które w swoich założeniach mają poznawanie historii i piękna różnych zakątków naszego kraju.

Jest wspaniałym wychowawcą wielu pokoleń młodzieży harcerskiej i szkolnej, wpajającym w obecnych, trudnych czasach ze wspaniałym skutkiem największe wartości jakimi są Ojczyzna, honor, pomoc drugiemu człowiekowi, prawość oraz rodzina. Młodzieży tej poświęcił cały swój czas i serce, organizując z myślą o niej wiele wychowawczych spotkań. Jego harcerska działalność jest widoczna na terenie całego kraju, a nawet za granicą. Od wielu lat współpracuje z harcerstwem w Wilnie, podejmuje szereg innych akcji mających na celu niesienie bezinteresownej pomocy innym.

Rozpoczął wspólne rajdy - „Dzieci i rodzice", integrujące rodzinę, przyczynił się do powstania Ochotniczego Harcerskiego Pogotowia Ratowniczego, a obecnie organizuje wolontariat dla przeszkolonych już druhów w miejscowym Pogotowiu Ratunkowym, zainicjował powstanie Koła Przyjaciół Harcerzy, co roku wraz z młodzieżą harcerską organizuje „Spotkanie z Gwiazdorem".Jest organizatorem wielu patriotycznych uroczystości lokalnych, zainicjował i zorganizował wiele  akademii oraz odczytów, spotkań z ludźmi, którzy brali udział w obronie ojczyzny, powstańcami, z posłami, profesorami, zdobywcami szczytów, aktorami, autorami książek, misjonarzami i wieloma ciekawymi postaciami, które przyczyniły się do tego, że słowo Ostrzeszów jest znane na całym świecie. Jest również członkiem honorowym Klubu Piłkarskiego VICTORIA Ostrzeszów, współtwórcą Harcerskiego Klubu Sportowego, w którym grywał jako piłkarz.

Pan Stanisław Stawski został odznaczony medalami i odznaczeniami w tym m.in.: w roku 1975 Złotym Krzyżem Zasługi, w 1982 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1976 roku Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w roku 1981 Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc i Pamięci Narodowej. W 1994 roku został uhonorowany przez społeczność Miasta i Gminy Ostrzeszów tytułem „Człowiek Przemian", a w 2003 roku otrzymał tytuł „Człowieka Roku" powiatu ostrzeszowskiego.

Odznaczenie Pana Stanisława Stawskiego medalem „Za zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów" jest wyrazem wdzięczności wspólnoty samorządowej Ostrzeszowa za nieoceniony wkład jaki swoją wieloletnią działalnością w dziedzinie sportu, szkolnictwa średniego, a przede wszystkim - harcerstwa, wniósł w społeczeństwo ziemi ostrzeszowskiej. Wychowawca kilku pokoleń Ostrzeszowian, twórca tzw. harcerskiej kuźni charakterów, nieugięty patriota, który swoją postawą życiową - w służbie Bogu i Ojczyźnie oraz bezgranicznym oddaniem sprawom społecznym, zasłużył na najwyższe uznanie i jest wzorem godnym naśladowania. Stanisław Stawski - „Człowiek Wielkiego Serca".

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

 ,,,,,

Jan Treśka

 

Data przyznania medalu: 27 czerwca 2011 roku

- treska1.jpg

 

 

Urodził się 21 czerwca 1930 r. w Krzeszowicach. Jest osobą, której aktywna działalność społeczna w wielu obszarach życia zasługuje na szczególne uznanie, wpisując się na trwałe w krajobraz życia społecznego Miasta i Gminy Ostrzeszów.

Mając 16 lat, w 1946 r. rozpoczął swoją działalność w Ochotniczej Straży Pożarnej w Ostrzeszowie,  której stał się bardzo aktywnym członkiem. W latach 1962-1964 angażował się w budowę domu strażaka, w którym obecnie znajduje się Komenda Państwowej Straży Pożarnej w Ostrzeszowie. W latach 1972 -1974 uczestniczył z dużym zaangażowaniem w budowie nowego budynku Ochotniczej Straży Pożarnej. Wszechstronny dorobek Pana Jana Treśki sprawił, że pomimo swojego wieku do tej pory aktywnie angażuje się we wszystkie sprawy związane ze strażackim ochotnictwem. W roku 1976 i 2001 wziął na swoje barki organizację jubileuszy 100-lecia i 125-lecia Jednostki OSP w Ostrzeszowie oraz opracowanie monografii tej jednostki wydanej z okazji 125 lat istnienia. Do niedawna czynnie uczestniczył w akcjach ratowania życia i mienia mieszkańców Ostrzeszowa. W działalności straży dał się poznać jako wielki przyjaciel młodzieży zrzeszonej w Młodzieżowej Drużynie Pożarniczej Jednostki OSP Ostrzeszów,  odbywając z nimi regularne spotkania, pogadanki i szkolenia. W OSP pełnił szereg funkcji przez kilkadziesiąt lat, będąc m.in. Prezesem OSP Ostrzeszów, Prezesem Zarządu Miejsko-Gminnego Związku OSP RP oraz Prezesem Honorowym OSP Ostrzeszów.

W 1957 roku Pan Jan Treśka został członkiem Cechu Rzemiosł Różnych w Ostrzeszowie, w którym pełnił następujące funkcje: członka Komisji Rewizyjnej Cechu, skarbnika Zarządu, pierwszego podstarszego i delegata na Zjazd Delegatów Izby Rzemiosła w Kaliszu.

Pan Jan Treśka był również Radnym Miejskiej Rady Narodowej w Ostrzeszowie wybieranym w 1958 i 1961 roku. Był członkiem Komisji Budownictwa i Gospodarki Komunalnej Miejskiej Rady Narodowej w latach 1965-1969. Od 1996 r. do chwili obecnej jest członkiem Rady Dzielnicy nr 6 Miasta Ostrzeszowa. W 1974 r. został członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, którym jest do dziś. W 1960 r. wszedł w skład Komitetu Obchodów 700-lecia Miasta Ostrzeszowa. Ponadto zasiadał na sali sądowej jako ławnik Sądu Rejonowego w Ostrowie Wlkp. oraz jako ławnik Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie.

Pan Jan Treśka to postać bardzo trwale związana z Ostrzeszowem, która ma liczne zasługi w działalności społecznej, ukierunkowanej zawsze na dobro lokalnej społeczności i jej bezpieczeństwo. Dowodem na to jest powszechne uznanie i szacunek, jakim do dziś się cieszy, czego przykładem są liczne dyplomy i wyróżnienia, stanowiące podziękowanie za wieloletnie wychowanie młodzieży rzemieślniczej, za działalność w służbie pożarniczej, za długoletnią działalność na rzecz rozwoju spółdzielczości bankowej, za udział w pracach Społecznego Komitetu Budowy Obiektów Kulturalnych w Ostrzeszowie.

Został odznaczony medalami i odznaczeniami w tym m.in.: w roku 1986 Złotym Krzyżem Zasługi, medalami i odznaczeniami za zasługi dla pożarnictwa, m.in. medalem honorowym im. Bolesława Chomicza oraz Złotym Znakiem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP, jak również innymi wyróżnieniami, m.in. Honorową Odznaką Rzemiosła Polskiego. Pan Jan Treśka stanowi niewątpliwie wzór dla młodych pokoleń, gdyż nigdy nie szczędził czasu i sił na działalność na rzecz mieszkańców Miasta i Gminy Ostrzeszów.

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 

 ,,,,,

Marian Wichnowski

 

Data przyznania medalu: 27 czerwca 2011 roku

- wichnowski1.jpg

 

 

Urodził się 3 marca 1939r. w Ostrzeszowie. Jest osobą, której aktywna działalność  społeczna w wielu obszarach życia zasługuje na szczególne uznanie, wpisując się na trwałe w krajobraz życia społecznego Miasta i Gminy Ostrzeszów.

Wśród nich bardzo ważną rolę spełniała oświata, w której pracował od 1957r. pełniąc wiele funkcji, m.in. jako starszy wizytator Kuratorium Oświaty i Wychowania w Kaliszu oraz inspektor oświaty i wychowania w ostrzeszowskim Urzędzie Miasta i Gminy. Od początku swej pracy był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego, w którym  podejmował się wielu odpowiedzialnych zadań. Godne podkreślenia jest kilka ważkich inicjatyw i pełne zaangażowania poparcie Mariana Wichnowskiego dla pomysłów lokalnego środowiska oświatowego w czasie pełnienia obowiązków Inspektora Oświaty i Wychowania. Najbardziej doniosłe i brzemienne w skutkach to: utworzenie Szkoły Podstawowej nr 3, rozbudowa szkoły w Niedźwiedziu i Rogaszycach, utworzenie Przedszkola Sióstr  Nazaretanek im. Dzieciątka Jezus w Ostrzeszowie, Przedszkola nr 6 na ul. Grunwaldzkiej, remont SP nr 1 i SP nr 2 oraz przedszkoli.

Pan Marian Wichnowski zapisał się również w samorządowej działalności, pełniąc w latach 1964 - 1969 funkcję Sekretarza Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Ostrzeszowie.

Innym obszarem aktywności Pana Mariana Wichnowskiego było harcerstwo, do którego wstąpił w 1950r. Przez 5 lat, do 1965 r. kierował referatem drużyn młodszych w Komendzie Hufca ZHP w Ostrzeszowie, a następnie    do 1970r. był Sekretarzem Rady Przyjaciół Harcerstwa. Nawet po przejściu na emeryturę do 2005r., póki zdrowie pozwalało, był czynnym członkiem Zastępu „Sęków". Każdą wolną chwilę, przeważnie w niedziele i święta spędzał z dziećmi i młodzieżą ucząc ich aktywności, samodzielności, dziejów Polski i regionu oraz etyki m.in. poprzez  przestrzeganie Prawa Harcerskiego.

W 1956r. będąc jeszcze uczniem Liceum zainteresował się pszczelarstwem. Rok później wstąpił do Polskiego Związku Pszczelarskiego i w wieku 21 lat został Prezesem Koła Pszczelarskiego w Ostrzeszowie. Wkrótce, bo w 1963r. powierzono Mu funkcję Prezesa Zarządu Powiatowego PZP w Ostrzeszowie. Pełnił ją nieprzerwanie do 1974r.  jednocześnie będąc od 1973 r. wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy w Poznaniu. W 1975r. po reformie administracji został Prezesem Zarządu Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy w Kaliszu i pełnił tę funkcję do 1985r. W latach 1978 - 1982 był sekretarzem Zarządu Głównego Polskiego Związku Pszczelarzy. Za Jego kadencji w 1972r. w 90 rocznicę powstania Związku Pszczelarzy w Ostrzeszowie Kołu Ostrzeszowskiemu jako pierwszemu w Polsce wręczono sztandar.

Kolejną pasją Mariana Wichnowskiego był Polski Czerwony Krzyż. Przystał do PCK w 1957r. Przez 50 lat, do 2007 r. był nie tylko działaczem, ale i honorowym dawcą krwi. W latach 1975 - 1994 jako przewodniczący kierował pracą Komisji Zdrowia Zarządu Wojewódzkiego PCK, będąc jednocześnie wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego PCK w Kaliszu (od 1975 - 1980r.) W swej działalności nie tylko propagował honorowe krwiodawstwo, ale wspierał uzależnionych szczególnie chorobą alkoholową i ich rodziny.

Pan Marian Wichnowski jest czynnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej od blisko pół wieku. Od kilku kadencji nieprzerwanie pełni funkcję Przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego. W 2010r. został przez TPZO uhonorowany  Tytułem Honorowym „Przyjaciel Ziemi Ostrzeszowskiej". 

Za swą wyróżniającą pracę i działalność społeczną Marian Wichnowski został odznaczony i wyróżniony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985r.), Złotym Krzyżem Zasługi (1977r.), Medalem Komisji  Edukacji Narodowej (1980r.), „Kryształowym Sercem" PCK (1989r.), Złotą Odznaką za Zasługi dla Województwa Poznańskiego (1964r.). Przebogata i różnorodna działalność Mariana Wichnowskiego wielokrotnie była opisywana w prasie lokalnej i krajowej oraz publikacjach książkowych.

Pan Marian Wichnowski całe swoje życie poświęcił drugiemu człowiekowi oraz swojej Małej Ojczyźnie. Mimo ograniczeń spowodowanych ciężką chorobą nadal czyni dobro i stara się uczestniczyć w życiu ostrzeszowskiej społeczności.

Wniosek w sprawie uhonorowania Pana Mariana Wichnowskiego medalem „Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów" złożono z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej. Zgodnie z regulaminem przyznawania medalu podpisało go 154. mieszkańców naszej gminy, uprawnionych do zgłaszania kandydatów.

 

ZOBACZ RÓWNIEŻ:

  
 

 ,,,,

Wiktor Łopata

 

Data przyznania medalu: 21 czerwca 2012roku

- dsc01437a.jpg

 
 

Urodził się 12 lipca 1924 r. w Ostrowie Wielkopolskim. Jest osobą, która swą aktywną działalnością w wielu obszarach życia zasługuje na szczególne uznanie, wpisując się na trwałe w krajobraz życia społecznego Miasta i Gminy Ostrzeszów.

Swoją służbę dla społeczeństwa rozpoczął w wieku 11 lat,  wstępując do Związku Harcerstwa Polskiego, w którym działa do dziś. Jest długoletnim instruktorem ZHP w stopniu harcmistrza, posiada Honorowy Tytuł Instruktor Senior ZHP i Honorową Odznakę Chorągwi Wielkopolskiej. W 1939 r. zgłosił się jako ochotnik do pogotowia Wojennego Harcerzy w Warszawie.

Czas okupacji poświęcił walce o niepodległą Polskę. W latach 1943 - 1945 był członkiem „Szarych Szeregów" w Kielcach, w 1944 walczył jako żołnierz Armii Krajowej w Oddziale „Szarego", a w 1945 r. był żołnierzem II Armii Wojska Polskiego. W pierwszych powojennych latach, do 1947 r. pełnił służbę w Marynarce Wojennej w Gdyni. Do chwili obecnej aktywnie działa w środowiskach kombatanckich, będąc inicjatorem licznych przedsięwzięć o charakterze patriotycznym, dzieląc się swoimi wspomnieniami z młodzieżą, uczestnicząc m.in. w powstawaniu miejsc pamięci w Wygodzie Tokarskiej i Kobylej Górze. W 2010 r. otrzymał stopień porucznika, przyznany przez Ministra Obrony Narodowej.

Swoje życie zawodowe w Ostrzeszowie związał z branżą drzewną, będąc wieloletnim instruktorem i kierownikiem warsztatów szkolnych dzisiejszego Zespołu Szkół Nr 1. Przez wiele lat był aktywnym działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego, pełniąc w nim także funkcje na szczeblu wojewódzkim i okręgowym. Jego działalność nauczycielska i związkowa została wyróżniona Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego", Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Odznaką „Za 50-letnią przynależność do ZNP".  Jest autorem wielu opracowań, m.in.  publikacji „50 lat Warsztatów Szkolnych ZSZ nr 1 w Ostrzeszowie", regionalnej i szkolnej edycji przewodników turystycznych „Poznaj Swój Region", biografii nauczycieli zasłużonych w rozwoju oświaty i wychowania.

Do największych osiągnięć Pana Wiktora Łopaty należy założenie Muzeum Oświaty w Kuźnicy Grabowskiej im. prof. Mariana Falskiego, oraz zainicjowanie powstania w tym muzeum Izby Poświęconej Działalności ZHP i działu etnograficznego. Bogata jest również Jego działalność samorządowa: w latach 1975-1985 był Przewodniczącym Samorządu Mieszkańców Dzielnicy nr 5, a obecnie wchodzi w skład rady tej dzielnicy.

Od wielu lat jest działaczem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, będąc w nim aktualnie Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej. W 2008 r. otrzymał Tytuł Honorowy „Przyjaciel Ziemi Ostrzeszowskiej". Jest również aktywnym działaczem Związku Emerytów i Rencistów oraz Stowarzyszenia „Uniwersytet Trzeciego Wieku" w Ostrzeszowie, pełniąc w nim funkcję Przewodniczącego Sekcji Integracyjno - Samokształceniowej. W 2011 i w 2012 r. był organizatorem wystaw na terenie Biblioteki Publicznej, poświęconych twórczości emerytów. Za swe zaangażowanie został uhonorowany Złotą Odznaką Honorową Polskiego Związku Emerytów i Rencistów oraz statuetką „Oskara", przyznawaną przez Uniwersytet Trzeciego Wieku. W 2011 r. Kapituła Konkursu Człowiek Roku Tygodnika „Twój Puls Tygodnia" przyznała Mu „Tytuł Człowieka Roku 2010 Powiatu Ostrzeszowskiego".

 

 ZOBACZ RÓWNIEŻ:

 

 

Witold Wróbel

 

Data przyznania medalu: 29 maja 2013 roku

 - wrobel.jpg 
 

 

Pan Witold Wróbel urodził się 7 października 1960 r. w Ostrzeszowie, a obecnie mieszka w Poznaniu. Jest osobą, która swą aktywną działalnością i zaangażowaniem w życie naszego miasta zasługuje na szczególne uznanie.

Pan Witold Wróbel ma w swoim dorobku liczne dokonania w tym względzie, a w szczególności dał się poznać jako:

  • współtwórca Stowarzyszenia „Ostrzeszowska Lokalna Grupa Działania”, które od 2006 roku pozyskało ponad 10 mln zł na rozwój naszego regionu poprzez realizację Lokalnej Strategii Rozwoju;
  • pomysłodawca i współorganizator kolejnych ośmiu edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Pasztetników i Potraw z Gęsi. Celem festiwalu, który stał się corocznym wielkim świętem wytwórców produktów regionalnych i tradycyjnych jest propagowanie tradycji przygotowania pasztetów oraz utrwalenia wiedzy o produktach regionalnych, przepisach i recepturach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, a także promocja zdrowego żywienia w tradycyjnej kuchni Południowej Wielkopolski. Festiwal umożliwia gospodarstwom agroturystycznym, gospodyniom wiejskim i pasjonatom produktu tradycyjnego prezentację własnych produktów oraz ich propagowanie. Pan Witold Wróbel zabiega o zainteresowanie festiwalem branżowej prasy, radia i telewizji na poziomie krajowym. Jest również pomysłodawcą bicia Rekordu Guinessa na największy tort pasztetowy;
  • pomysłodawca utworzenia w Ostrzeszowie pierwszej w Polsce „Alei Gwiazd Sztuki Kulinarnej”, która znajduje się w Parku im. Jana Pawła II;
  • współpomysłodawca i koordynator Centrum Dziedzictwa Kulinarnego Polskiej Akademii Smaku Dwór Myśliwski Ustronie, obejmującego województwa wielkopolskie, łódzkie, śląskie, opolskie i dolnośląskie;
  • współzałożyciel i czynnie działający członek Towarzystwa Miłośników Kolei Ostrzeszów – Namysłaki;
  • członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, prężnie działający w Kole Poznańskim, propagujący w tamtejszym środowisku tradycyjne potrawy z Ostrzeszowa oraz historię naszego miasta i walorów krajoznawczych całej Ziemi Ostrzeszowskiej;
  • propagator nadawania tytułu Dziedzictwa Kulinarnego dla ostrzeszowskich wytwórców i gospodarstw agroturystycznych;
  • osoba wspierająca działania wytwórców w zakresie certyfikacji i promocji tradycyjnych produktów lokalnych;
  • inicjator szkoleń o tematyce produktu lokalnego;
  • inicjator hodowli gęsi w gospodarstwach przyzagrodowych i gospodarstwach agroturystycznych na terenie powiatu ostrzeszowskiego;
  • członek Polskiej Akademii Smaku, której członkami są takie znane postacie, jak: Hanna Szymanderska, Piotr Bikont, Robert Makłowicz, Jan Babczyszyn, Hieronim Błażejak i inne sławy kulinarne. Akademia ta zajmuje się promowaniem dziedzictwa kulinarnego. Pan Witold Wróbel jest inicjatorem nagrody Grand Prix nadawanej co roku przez Akademię za najlepszy trunek Ziemi Ostrzeszowskiej;
  • popularyzator dziedzictwa kulinarnego Ziemi Ostrzeszowskiej na licznych festiwalach w kraju i za granicą.

Nasze miasto i inicjatywy ostrzeszowskie posiadają, w osobie Pana Witolda Wróbla, w Poznaniu, Warszawie i wszystkich ważnych ośrodkach kochających tradycje kulinarne, swojego znakomitego ambasadora.

 

 
 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
   

 
 

Zbyszko Szmaj

 

Data przyznania medalu: 26 czerwca 2014 roku

- medal_szmaj.jpg 
 

 

Pan Zbyszko Szmaj, zamieszkały w Ostrzeszowie, urodził się 12 czerwca 1935 r. w Zamościu, gmina Sieroszewice w powiecie ostrowskim. Jest osobą, która swą aktywną działalnością i zaangażowaniem w życie naszego miasta zasługuje na szczególne uznanie.

  • W czasie II wojny został wysiedlony wraz z rodzicami na roboty przymusowe do Austrii. Po powrocie w 1949 r. ukończył Szkołę Podstawową, a w 1953 r. LO w Ostrzeszowie. Studia w Wyższej Szkole Rolniczej na Wydziale Technologii Drewna uwieńczył tytułem magistra inżyniera. Pracując zawodowo, w 1982 r. obronił na Uniwersytecie Gdańskim pracę doktorską i uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych o specjalności: zarządzanie.
  • Pracował kolejno: w Wolsztyńskiej Fabryce Mebli jako inspektor BHP – 1958 r., technolog w Warsztatach Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Ostrzeszowie (1958-1959), kierownik Spółdzielni Pracy „Stolarz” w Ostrzeszowie. Po 4 latach kierowania Spółdzielnią wrócił do Warsztatów ZSZ obejmując funkcję z-cy kierownika. Dziewięć lat później został zastępcą dyrektora ZSZ przekształconej w 1974 r. w Zespół Szkół Zawodowych nr 1, a następnie dyrektorem tej placówki. Funkcję dyrektora sprawował nieprzerwanie  przez 22 lata, do 1998 r. Wówczas został radnym Rady Miejskiej w Ostrzeszowie, a z woli Rady Miejskiej - Burmistrzem MiG Ostrzeszów w latach 1998-2002.
  • W 2002 r. przeszedł na emeryturę, pracując nadal jako wykładowca na Wydziale Zarządzania w Wyższej Szkole Zawodowej w Kaliszu. Tamże pełnił kolejno funkcje z-cy dyrektora Instytutu Zarządzania i prodziekana Wydziału Zarządzania. Aktualnie jest Kierownikiem Ośrodka Badań Regionalnych tej uczelni.
  • W latach 2002-2006 był radnym Sejmiku Województwa Wielkopolskiego i przewodniczącym Komisji Statutowej. Obecnie jest radnym Rady Powiatu i jej Wiceprzewodniczącym. Przez wiele lat był przewodniczącym Ligi Obrony Kraju w mieście, gminie i powiecie. Jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego od 1956 r. Przez 32 lata pełnił funkcję skarbnika Koła, a przez 10 lat funkcję przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej. Jest także prezesem Stowarzyszenia „Bezpieczny Powiat” – znanego z szeregu cennych inicjatyw – oraz Międzyszkolnego Klubu Strzelectwa Sportowego „LOK-Baszta” w Ostrzeszowie. Sam czynnie przez wiele lat uprawiał piłkę nożną w ostrzeszowskich klubach. Z kolegami wywalczył awans do klasy „A”.
  • Jako dyrektor poszerzył ofertę edukacyjną Zespołu Szkół przez wprowadzenie nowych typów, kierunków i specjalności. Pod Jego skrzydłami szkoła ta osiągnęła wiele sukcesów na szczeblu wojewódzkim i krajowym. Rozwijał ruch racjonalizatorski doskonalący procesy technologiczne i podnoszące efekty pracy. Przeprowadził gruntowną modernizację i reorganizację procesu dydaktyczno – wychowawczego. Za Jego kierownictwa wybudowano halę sportową oraz budynek dydaktyczny, rozbudowano warsztaty, wyremontowano płytę boiska, wyposażono w najnowocześniejszy sprzęt siłownię i wiele pracowni.
  • W czasie, gdy sprawował urząd Burmistrza zrealizowano lub zaczęto w Ostrzeszowie oraz gminie wiele inwestycji, remontów i modernizacji. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć: budowę ulicy Podmiejskiej wraz z jej kanalizacją, budowę drogi Siedlików – Zajączki, wykonanie kanalizacji na trasie ulic Kościuszki - Wojska Polskiego - Kąpielowa, budowę i modernizację parkingów przy ul. Kaliskiej i na Placu Stawek, zainstalowanie sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniach ulicy Wojska Polskiego z ul. Piastowską i Kościuszki, budowę ciągu pieszo – rowerowego na ul. 1 Maja, budowę rond na skrzyżowaniu ul. Armii Krajowej z ul. Powstańców Wielkopolskich oraz z ul. Kolejową, wykonanie dojazdu do cmentarza, inwestycje na terenie Szkoły Podstawowej i Gimnazjum nr 2 (blok żywieniowy z aulą, hala sportowa), rozpoczęcie budowy Szkoły Podstawowej w Szklarce Przygodzickiej, wykup, modernizację i adaptację budynku przy ul. Pocztowej, renowację kwater ofiar II wojny światowej na cmentarzu oraz rozpoczęcie lub kontynuację innych prac, dotyczących m.in. baszty, targowiska, stadionu i parku miejskiego. Lista tych przedsięwzięć jest bardzo obszerna.
  • Do dorobku dr inż. Zbyszko Szmaja zaliczyć należy także nadanie Honorowego Obywatelstwa MiG Marii Kwaśniewskiej Maleszewskiej i płk. pil. Janowi Malińskiemu, nadanie imion Muzeum Regionalnemu oraz trzem ostrzeszowskim szkołom, odsłonięcie tablicy ku czci gen. Józefa Hallera i Ignacego Mosia, współorganizacja festynu „Lata z radiem”, podpisanieumowy partnerskiej z gminą Stuhr. Jest on również autorem kilku monografii, m.in. ZSZ nr 1 w Ostrzeszowie (1977 i 1992) i Koła Łowieckiego. W ubiegłym roku zorganizował konferencję naukową „Uwarunkowania efektywnej gospodarki nieruchomościami publicznymi”, która odbyła się w Kaliszu.
  • Te namacalne, rzeczywiste efekty Jego działalności służą naszemu miastu i gminie, promieniują na powiat, województwo i kraj. Za swe zaangażowanie został odznaczony i wyróżniony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotymi Medalami za Zasługi dla LOK i „Za Zasługi dla Pożarnictwa”, Srebrnym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, odznaczeniem łowieckim „Złom”, odznaką honorową „Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego”, odznaką „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP Byłych Więźniów Politycznych”, a także Tytułem Honorowym TPZO „Przyjaciel Ziemi Ostrzeszowskiej”. Jest również laureatem wielu nagród resortowych.
  • Dr inż. Zbyszko Szmaj dał się poznać jako niezwykle pracowity, zorganizowany, zaangażowany, odpowiedzialny nauczyciel, kierownik, dyrektor, radny, burmistrz, wykładowca, pedagog i wychowawca, znakomity organizator i skuteczny motywator działań. Zawsze czuły na potrzeby środowiska jak i pojedynczych ludzi, nigdy nikomu nie odmawiał pomocy. Jest wzorem do naśladowania,  wielokrotnie pokazując, jak rzetelną, systematyczną pracą można osiągać pożądane efekty. Do chwili obecnej Pan Zbyszko Szmaj jest bardzo aktywnym członkiem życia społecznego Ziemi Ostrzeszowskiej, chłonnym wiedzy, wciąż zadziwiającym nas pomysłami, energią oraz twórczym zapałem. Cieszymy się, że wciąż możemy liczyć na Jego wiedzę, doświadczenie i pomoc.
  • Wniosek w sprawie uhonorowania Pana Zbyszko Szmaja medalem „Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów” złożono z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, popartej uchwałą Walnego Zebrania Członków tej organizacji. Zgłoszenie wnioskodawcy zostało poparte uchwałą Walnego Zgromadzenia Członków Stowarzyszenia „Bezpieczny Powiat” w Ostrzeszowie oraz uchwałą Walnego Zebrania Koła Łowieckiego nr 41 „Knieja” w Ostrzeszowie.
 
 ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
 
 

 

Tadeusz Pacanowski

 

Data przyznania medalu: 25 czerwca 2015 roku

 - zdjecie_p._pacznowski.jpg 

 

Pan Tadeusz Pacanowski, zamieszkały w Ostrzeszowie, urodził  się 17 marca 1918 r. w Gorzowie Śląskim pow. Olesno w rodzinie aptekarza Zygmunta i Ireny z domu Flieger. Jest osobą, która swą aktywną działalnością i zaangażowaniem w życie naszego miasta zasługuje na szczególne uznanie.

Wiosną 1929 r. zamieszkał w zakupionym przez ojca „domu z apteką na Rynku”. Ukończył 8-klasowe Gimnazjum Miejskie Księży Salezjanów
w Ostrzeszowie. W 1939 r. ukończył kurs podchorążych rezerwy w Szczypiornie k/Kalisza i w stopniu kaprala – podchorążego został dowódcą drużyny złożonej z 18 żołnierzy w 60 pp w Ostrowie Wlkp.

Szlak bojowy wraz z wycofującym się pułkiem zaczął w Przygodzicach i po wielu przygodach, potyczkach i walkach nad Bzurą, pod Uniejowem,
w Puszczy Kampinoskiej zakończył 17 września ciężko ranny podczas próby zlikwidowania stanowiska ciężkiego karabinu maszynowego hitlerowców pod Łomiankami. Ze szpitala polowego w Łomiankach, już po kapitulacji, 6 października 1939 r. trafił do Szpitala Maltańskiego przy ul. Senatorskiej w Warszawie, a po jego likwidacji w czerwcu 1941 r. przeniesiony został do Szpitala Ujazdowskiego. Mimo dwóch operacji nie udało się przywrócić sprawności prawej ręki i lewej nogi. Pociski ckm-u strzaskały bowiem staw skokowy lewej nogi i nadgarstek oraz prawą dłoń. Ostatecznie leczenie uznano za zakończone 25 marca 1942 r. Wypis ze szpitala informował, że Tadeusz Pacanowski utracił 82 % zdolności zarobkowej.

W końcu stycznia 1945 r. wrócił do Ostrzeszowa po 66 miesiącach wojennej tułaczki. Podjął pracę w aptece, z którą związany był tyle lat i założył rodzinę, poślubiając w 1948 r. Franciszkę Nasiadek, technika farmacji, członka AK. Przygoda z aptekarstwem trwała 7 i pół roku, do końca lipca 1953 r. Nowa rzeczywistość zmusiła p. Tadeusza do szukania innych źródeł utrzymania. Kolejno pracował w Spółdzielni Inwalidów „Pomoc” (5 miesięcy), w Fabryce Chemicznej, obecnie „Pollena” ponad 3 lata jako główny chemik. Zorganizował tam laboratorium. Następne 15 lat do końca maja 1972 r. prowadził warsztat stolarski zatrudniając oprócz siebie 4 pracowników. By móc go prowadzić uczył się stolarstwa, uzyskując po zdanych egzaminach tytuł mistrzowski.

Był zaangażowany w działalność wielu organizacji społecznych m.in. w Związku Inwalidów Wojennych i Wojskowych, Polskiego Czerwonego Krzyża, Ochotniczej Straży Pożarnej, czy w Związku Harcerstwa Polskiego. Do chwili obecnej działa w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej, które wyróżniło Go Tytułem Honorowym „Przyjaciel Ziemi Ostrzeszowskiej”. Pełnił też funkcję kuratora sądowego. Za swą działalność został uhonorowany licznymi odznaczeniami i wyróżnieniami, w tym m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984 r.).

Zawsze emanował i emanuje dobrocią, ciepłym uśmiechem, dystansem do przeciwności losu i pogodą ducha. Dobra pamięć, dowcip, mądrość życiowa i bystry intelekt powodują, że wszyscy wokół łagodnieją. A nienaganne maniery, elegancja, szarmanckość i życzliwość wobec innych, szczególnie kobiet przysparzają Mu wielu przyjaciół. Swoimi barwnymi opowieściami o nauce w gimnazjum, nauczycielach, o Stanisławie Czerniku i Antonim Serbeńskim porywa słuchaczy, którzy zawsze dziękują Mu gorącymi owacjami za pełne dowcipu, wdzięku i miłości wystąpienia.

W prywatnych rozmowach zresztą zwykł mawiać „Jestem szczęśliwy, za to co mam. Inni mają gorzej” lub „miłość bliźniego objawia się w czynach, nie w słowach”. W ustach kogoś takiego jak Pan Tadeusz Pacanowski, dla kogo wyczynem godnym olimpijczyka jest dotarcie pieszo na spotkanie, wieczornicę, sesję, czy apel, to wyznanie nabiera szczególnej mocy.

Jeśli zdrowie Mu dopisuje zawsze można na Niego liczyć. Dzięki swemu stylowi bycia stał się IKONĄ Ostrzeszowa. Żywą IKONĄ pogody ducha, wrażliwości, życzliwości, odpowiedzialności, ciepła, radości i umiłowania naszej Małej Ojczyzny. Jest przy tym niezwykle skromny.
Przez tę skromność  właśnie, dopiero po wielu namowach, w wieku 95 lat napisał i wydał własnym sumptem swoje „Wspomnienia”, będące pomnikiem hartu, odwagi, życiowej mądrości i poświęcenia Ostrzeszowian oraz innych mądrych i życzliwych ludzi.

Lecz autor „Wspomnień” nie wspomnieniami, ale całym swoim przykładnym życiem zasłużył na Medal, bo uczył i uczy jak czerpać radość życia
z własnych błędów i porażek i jak radzić sobie z sukcesami, by zostać sobą. Wniosek w sprawie uhonorowania Pana Tadeusza Pacanowskiego medalem „Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów” złożono z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej. Zgodnie z regulaminem przyznawania medalu podpisało go 308. mieszkańców naszej gminy, uprawnionych do zgłaszania kandydatów. Deklarujący swe poparcie mieszkańcy Ziemi Ostrzeszowskiej mówili – „Panu Tadziowi należy się medal. To super człowiek”.

 

 

ZOBACZ RÓWNIEŻ:  
  

Procedurę odznaczenia Medalem "ZA ZASŁUGI DLA MIASTA I GMINY OSTRZESZÓW" określają:

- Uchwała nr XXVII/223/2005 /TEKST/

- Uchwała nr XXXII/268/2006 /TEKST/

- Uchwała nr VII/35/2011 Rady Miejskiej Ostrzeszów /TEKST/

Justyna Kędzia
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x